تحاجز ( tah joz ) م . ع . باز شدن دو گروه از يكديگر در جنگ . تحاجى ( tah ji ) م . ع . با هم چيستان گفتن يق بينهم احجية يتحاجون بها . تحاد ( tah dd ) م . ع . با يك‌ديگر مخالفت كردن و باز داشتن . تحادب ( tah dob ) م . ع . كوز پشت شدن . تحادث ( tah dos ) م . ع . با هم سخن گفتن . تحادر ( tah dor ) م . ع . ريختن و افتادن فى حديث الاستسقاء رايت المطر يتحادر على لحيته اى ينزل و يقطر . تحادل ( tah dol ) م . ع . با هم جور كردن . و كژ شدن بر كمان وقت تير زدن . تحادى ( tah di ) م . ع . راندن بعض شتر هر بعض را يق تحادت الابل . تحاذى ( tah zi ) م . ع . تحاذى القوم فيما بينهم : بخش كردند آن گروه ميان خودشان . تحارب ( tah rob ) م . ع . با يكديگر جنگ كردن . تحارير ( tah rir ) ع . ج . تحرير . تحازن ( tah zon ) م . ع . اندوهگين شدن . تحاسد ( tah sod ) م . ع . يكديگر را حسد بردن . تحاسين ( tah sin ) ع . ج . تحسين . تحاشد ( tah cod ) م . ع . گرد آمدن قوم براى معاونت . فى الفور حاضر آمدن بر آواز . و مجتمع شدن بر كارى واحد يق تحاشد القوم . تحاشى ( tah ci ) م . ع . بيك‌سو شدن . تحاشى ( tah ci ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - حاشا گفتن و ابا و امتناع و انكار و عدم قبول . و تحاشى كردن : انكار كردن و قبول نكردن و نپذيرفتن و امتناع نمودن و بيك سو رفتن . و كيبيدن . تحاص ( tah ss ) م . ع . تحاص الغريمان : قسمت كردند آن دو غريم مال را در ميانهء خودشان . تحاصب ( tah sob ) م . ع . بر يكديگر سنگ‌ريزه انداختن . تحاصص ( tah sos ) م . ع . تحاص مر . تحاص . تحاض ( tah zz ) م . ع . تحاضوا : برانگيخت بعضى مر بعضى را . تحافى ( tah fi ) م . ع . قضيه پيش حاكم بردن يق تحافينا الى السلطان اى ترافنا . تحاق ( tah qq ) م . ع . با هم خصومت كردن . تحاقر ( tah qor ) م . ع . نفس خود را خوار نمودن . تحاك ( tah kk ) م . ع . خاريدن و سودن يكى مر ديگرى را . تحاكم ( tah kom ) م . ع . با خصم نزديك حاكم شدن يق تحاكما الى الحاكم . تحالز ( tah loz ) م . ع . تحالزنا بالكلام : با هم بسخن در پيوستيم . تحالف ( tah lof ) م . ع . با هم عهد و پيمان بستن و سوگند خوردن با يك‌ديگر يق تحالفوا . تحالق ( tah loq ) م . ع . سر تراشيدن يكى مر ديگرى را . تحالل ( tah lol ) م . ع . با هم فرود آمدن . تحالم ( tah lom ) م . ع . حلم نمودن از خود كه نباشد و خواب جعل كردن . تحالم ( tah lem ) ع . ج . تحلمة . تحالى ( tah li ) م . ع . شگفتى و زيبى نمودن كسى يق تحالت المراة اذا ظهرت حلاوة و عجبا . تحاليل ( tah lil ) ا . ع . ج . تحليل . تحامق ( tah moq ) م . ع . خويشتن را گول ساختن . تحامل ( tah mol ) م . ع . تحامل فى الامر و بالامر : به خود گرفت كار را بمشقت . و تحامل عليه : كار فرمود او را فوق طاقت وى و ستم كرد . تحامل ( tah mol ) ا . ع . حمل عصيان بر خصم . تحامى ( tah mi ) م . ع . تحاماه الناس : خويشتن را از وى نگاهداشتند مردم و پرهيز نمودند از او . تحان ( tah nn ) م . ع . نيك طرب كردن . تحانى ( tah ni ) م . ع . بيك‌سو خميدن . تحاور ( tah vor ) م . ع . با يكديگر سخن گفتن . تحاوز ( tah voz ) م . ع . تحاوز الفريقان : دو گروه از هم بكرانه شدند . تحاوش ( tah voc ) م . ع . تحاوشوه : در ميان گرفتند او را . تحاويل ( tah vil ) ا . ع . تحاويل الارض : خطا كردن يك سال در زراعت و سال ديگر بصواب آن رسيدن . تحائف ( tah ef ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تحفه‌ها و هديه‌ها و ارمغانها . تحايى ( tah yi ) ع . ج . تحياة ( tah'y t ) يكى از منازل ماه و آن سه ستاره